Koştu... Koşturdu... Taki Ebedi Hayata Kadar... İLKCAN ASENA ÇERÇİ

KOŞTU KOŞTURDU TAKİ EBEDİ HAYATA KADAR…
İLKCAN ASENA ÇERÇİ

Resmi görüp çok güzel bir oyuncunun oynadığı bir filmi anlatacağımı düşünmüş olabilirsiniz. İsme bakıp bir biyografi yazısı olduğunu zannetmiş olabilirsiniz. Hayır bu unuttuğumuz bazı şeyleri hatırlatma ve önceliklerimizi sorgulama yazısıdır.

Öyle günler ki yaşadığımız; hem çok yakınız birbirimize, hem uç noktalardayız. Bazılarımız Allah’tan başka hiçbir şeyden korkmuyorum, gelen Allah’tan, rızık Allah’tan derken, kimimiz de sadece ve sadece Allah’a hesap vereceğini unutmuş durumda. Kul hakkı nedir, hakkını helal et demek ne kadar önemlidir hiç düşünmez olmuş kimimiz. Her şey para, her şey mal mülk, her şey iş güç, her şey menfaat olmuş çoğumuzda. Yani dünya her şeymiş gibi yaşayan, baki olanın üç günlük dünya olduğunu düşünen ve davranan maalesef çok aramızda.

Rabbim dünyanın üç günlük olduğunu bize çok acı bir kayıpla hatırlattı. Güzel yeğenim İlkcan Asena Çerçi’yi 8 martta kaybettik. Mutlaka haberlerde duymuşsunuzdur “genç mühendisin ölümü, kadınlar gününde kara haber, mühendis İlkcan kaza kurbanı gibi başlıklarla hem gazetelerde hem televizyonlarda yayınlandı. 25 yaşındaki Asena inşaat mühendisiydi. 2 şubat 2018 tarihinde Açina Mühendislik ismiyle kendi işyerini açmıştı.

Kadınlar Günü Dayanışma Yemeğinde İMO Bursa Şubesi Yönetim Kurulu Sayman Üyesi Ayşe Asena Dişbudak, Asena’yla ilgili olarak hayat dolu olduğunu, mesleğini çok sevdiğini ve en büyük dileğinin kendi bürosunu açmak olduğunu söylemişti.

http://www.hurriyet.com.tr/kadin-insaat-muhendisleri-kazada-yasamini-yiti-40767747

Bursa Kütahya arasında mekik dokuyordu Asena ve annesine göre koşturmaktan yorulmuştu. Çok güzel bir kızdı. Benim canım abimin kızıydı. Hem babasını hem de annesini çok severim. Öyle olduğu halde maalesef en son 2,5 yıl önce görüşmüştük. Kayseri’ye gittiğimizde görüşüyorduk. Hepimiz dünya derdindeydik bir şekilde. Yollarımız bağlanmıştı farklı sorunlar ve sorularla…

Yaşadıklarımız yolumuzu çiziyordu ve bir türlü Kayseri’ye gitmiyordu bizim yolumuz.  Telefon icat edileli çok olmuştu ama düşünemedik kullanmayı. Bu dünyanın ne kadar kısa olduğunu, sevdiklerimizle mutlaka iletişimde olmamız gerektiğini, hayat bize zor yüzünü gösterse de yapmamız gereken görevleri ihmal etmemiz gerektiğini düşünemedik. Çoğu sevdiğimiz insana olduğu gibi Asena’ya da hakkını helal et kuzum diyemedik. İnşallah Asena için çok dua ederek ve Kuran okuyarak sevgimizi iletebiliriz kendisine.

Burada benim için ibret olan şudur. Hepimiz için olmalıdır. Yaşarken birbirimize değer verelim ama değer yanında zaman da verelim. Zor zamanlarda mutlu anlarda birbirimizi ihmal etmeyelim. Ne kadar uzak olursak olalım bir yarım saatliğine bile olsa konuşmak ve belki ayların yılların özlemiyle içten bir sarılma için yüz yüze de görüşelim. Günümüz şartları ne kadar bizleri yalnızlığa itiyorsa da şartları zorlayalım, mutlaka sevdiklerimizi telefonla arayalım ve kapatırken Allah’a emanet ol demeden önce hakkını helal et diyelim. Malum dünya fani. Sadece yaptıklarımız değil yapmadıklarımızın da hesabını vereceğiz. Birbirimiz üzerinde haklarımız var.

En yakın olmamız gereken zamanlarda birbirimize sırtımızı dönmeyelim. Kulaklarımız sağır gözlerimiz kör olmasın. Yapılan bir haksızlık karşısında benim buradaki imtihanım nedir diye soralım. Kardeşimiz de olsa, yakın akrabamız da olsa, yakın arkadaşımız dostumuz da olsa nasılsa hakkını bana helal eder diye düşünmeyelim. Rabbim affeder mi hesabını sormaz mı? Rabbim hepimize yaptıklarımızın yanında, inşallah yapmadıklarımızın da hesabını kolaylıkla verebilmeyi nasip etsin inşallah.

Rabbimden güzel yeğenim Asena için duam dileğim, canım babamla birlikte inşallah cennette olmalarıdır. Bu dünyadaki koşturmacası çabaları orda sonuç bulsun. Yüce Rabbim onu rahat edeceği ve güzellikler tarafından sarılacağı bir cennet köşesine koysun. En önemlisi annesinin babasının razı olduğu güzel yeğenimden Rabbim’de razı olsun inşallah. Amin...

Dost istersen Allah yeter.

Yârân istersen Kur’ân yeter.

Mal istersen kanaat yeter.

Düşman istersen nefis yeter.

Nasihat istersen ölüm yeter. (B.S.N)

Devamını Oku »

Pursaklarda Yaşam

 

Pursaklarda Yaşam

Ankara’nın Pursaklar ilçesinde yaşıyoruz. Neden nasıl niçin derseniz takdiri ilahi derim. Çok film izlediğim için hep küçük bir kasabada yeni bir hayat kurma hayaliyle yaşamışımdır. Bir nevi bu hayalimi gerçekleştirdim diyebilirim. Merkezi bir kasaba, büyük bir köy ne derseniz Pursaklar’a hepsi uyar. PTT ye, bankalara, okullara yürüyerek gidebildiğiniz bir ilçe burası.  Her gün pazar kuruluyor üstelik nerdeyse hepsi de yürüyerek ulaşabileceğiniz uzaklıklarda. Pek çok küçük büyük çocuk parkı olan bir yer burası. Ev hanımı olduğum için her açıdan gezme inceleme fırsatım oldu burayı. Her yöne yürüdüm. Her mevsimini yaşadım. Burada bunalmadan yaşanabilir diyebilirim. Özellikle benim gibi büyük şehirlerde yol için saatlerce zaman harcamayı sevmeyenlerdenseniz...

Geçtiğimiz hafta Pursaklar’ın en büyük parklarından Atatürk Parkına gittik çocuklarla. Yemyeşil koşabilecekleri bir alan. Masalar, banklar, ağaçlar, nefes almak evde çay poğaça hazırlayıp kolay piknik yapabileceğiniz ideal bir köşe. Bir iki resim çektim sizin için. Parkta bir de çocuk parkı var fakat oyuncakları kaydırağı sökülmüş maalesef. Yeğenler daha güzelini yapacaklar herhalde yenge dediler. Güzel gören güzel düşünür güzel düşünen hayatından lezzet alır.

Devamını Oku »

Ben Kimim

Merhaba. Ben Meral. Kayseri’de doğdum. Kalabalık ama güzel bir ailede büyüdüm. Babam sevgi dolu ve çok hoş sohbet biriydi. Annem çok çalışkan ve fedakar bir Anadolu annesidir. Sevgiyle büyüdüm diyebilirim. Büyüdüm, bir iki üniversite okudum. Birkaç farklı iş yaptım. Her zaman kitap editörü olmak istedim. Maalesef ilgili bir iş yapamadım. Bu konuda yaptığım en ilgili iş internette makale yazmaktı.

Okumayı her zaman sevmişimdir. Film izlemeyi de gerçekten uzun zamandır çok fazla seviyorum. Film konularına bakmak istediğimde internette çok kısa ve yetersiz anlatımlar olduğunu gördüm. Son zamanlarda fark ettim ki yazmak ta benim için bir tutku. Bloguma başlama sebebim bu. Film izlemek de yazmakta severek yaptığım şeylerse neden birleştirmeyeyim dedim.

Üç ve altı yaşında iki oğlum var ve her filmi acaba çocuklarımla izleyebileceğim bir film mi diye düşünürüm. Filmleri değerlendirirken çocuklarla izlemeye uygun mu değil mi küçük bilgilerde veriyorum. Aile filmleri başlığında konusunu yazdığım filmler çocuklarla izleyebileceğiniz filmler içeriğinde hangi yaşa uygun olduğuyla ilgili düşüncelerimi de paylaşıyorum. Pedogog değilim belki ama birçok pedagogun kitaplarını okudum ve iki çocuk annesi olarak onların tepkilerini ölçüyorum. Umuyorum ki sizde okur ve paylaşımda bulunursunuz. Sevgiyle kalın.

Devamını Oku »